Sojusze AK, WiN i NSZ z bandami UPA, o Wspólnej Walce z tzw. ,,komuną'', na Lubelszyźnie i Podkarpaciu w latach 1944 - 1947

 

 Braterski deal WiN z UPA dobity. Teraz mogli to oblać horyłką i dziarsko przystąpić do walki z komuną o wspólne hajadamckie państwo UKRO - POL. Brawo! Prawdziwe Zuchy i wzory ,,moralne'' z najwyższej półki do naśladowania, przez obecne pokolenie, wymóżdżone do szczętu przez IPN, i takich takich pseudo historyków jak Lech Kowalski, Tadzio Płużański, Lesio Żebrowski, Jerzy Węgierski, i wielu innych czynowników frontu ideologicznego Czarciej Erpe, trudzących się od 36 lat w pocie czoła, żeby odpowiednio usprawiedliwić i przypudrować ten czysto antypolski, ludobójczy i bezprzykładnie zdradziecki w swoim charakterze i wspólnych działaniach z banderowcami, przeciwko Polsce, sojusz zawarty przez bojówki tzw. powojennego podziemia, której to zdrady i wspólnych z bandytami z UPA, działań wywiadowczych, zbrojnych i porozumień politycznych, nie usprawiedliwią w żaden sposób, do przysłowiowego końca świata, żadne, nawet najbardziej ekwilibrystyczne moralitety, które są tak samo załgane i bezczelne w swojej formie, jak ich autorzy, którzy dziś jeszcze, tę bezprzykładną, haniebną zdradę tych bandytów z podziemia, ordynarnie usprawiedliwiają!

 

CHARAKTERYSTYKA UKRAIŃSKIEGO PODZIEMIA ZBROJNEGO NA WARMII I MAZURACH

Jak w latach 1947 - 1954. Dawny czar wspomnień o heroicznych wyczynach OUN - UPA na Warmii i Mazurach powrócił. Olsztyn - proporczyki w barwach OUN-UPA z neobanderowskim hasłem na ukraińskim Dniu Niepodległości

Nacjonalistyczne ukraińskie organizacje i grupy zbrojne reprezentowane były przez polityczną organizację o nazwie „Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów” (OUN). W oparciu o tę organizację działała na terenach południowo -wschodniej Polski — Ukraińska Powstańcza Armia (UPA). Pierwsze oddziały UPA zostały zorganizowane w 1942 roku. Działalność UPA na ziemiach polskich na większą skalę rozpoczęła się w drugiej połowie 1944 roku, kiedy to kierownictwo UPA zarządziło przerzucenie grup wypadowych z terenów położonych na wschód od Bugu i Sanu, celem w alki z młodą władzą ludową pod hasłem utworzenia „Samostijnej U krainy”. Oddziały UPA prowadziły walkę z jednostkami KBW, MO i UBP oraz akcję pacyfikacyjną przeciwko ludności polskiej zamieszkałej w południowo-wschodnich rejonach Polski. Zarządzeniem Państwowego K omitetu Bezpieczeństwa z 17 kwietnia
1947 roku, postanowiono przeprowadzić na południowo-wschodnich terenach Polski, akcję pod kryptonimem „Wisła”, celem której było ostateczne zlikwidowanie band UPA na tych terenach. Zgodnie z decyzją rządu polskiego jednostki biorące udział w akcji „Wisła” miały jednocześnie udzielić pomocy Państwowemu Urzędowi Repatriacyjnemu w przesiedleniu ludności ukraińskiej na północno-zachodnie tereny Polski. W tym celu utworzona została Grupa Operacyjna (GO) „Wisła” w sile czterech dywizji WP, jednej kombinowanej dywizji KBW i WOP, oddziału MO oraz kilku jednostek specjalnych. GO „Wisła” prowadziła działalność wojskową w ścisłym współdziałaniu z terenowym i organami bezpieczeństwa publicznego i jednostkami WOP.

Dokumenty Ludowego Komisariatu Bezpieczeństwa Państwowego ZSRR, w sprawie ludobójstwa Polaków, dokonanego przez bandy OUN - UPA na Wołyniu

 

W czasach ZSRR starano się, aby ciemne strony historii Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, nie były zbyt szeroko omawiane i rozpowszechniane, aby nie poniżać w ten sposób godności narodowej, niektórych przedstawicieli narodów bratnich. Zakaz obejmował m.in. ujawniania takich faktów jak, współpracy i współudziału wraz z okupantem niemieckim, w dokonywaniu przestępstw i zbrodni ludobójstwa na ludności cywilnej, przez członków OUN-UPA.

 

Polegli i zamordowani w walkach z bandami UPA, w Olsztyńskim, Bialsko - Podlaskim, Gdańskim, Bydgoskim i Szczecińskim.

Walki z bandami UPA w Polsce, jak mniema o tym niestety, większość naszych rodaków, a nawet i tych, którzy przedstawiają się, jako rzekomi ,,eksperci i znawcy'' tematu, dotyczącego ukraińskiego ludobójstwa na narodzie polskim, które dokonane zostało przez ludobójcze, kolaboracyjne, i wręcz fanatycznie wasalne, najwierniejsze spośród najwierniejszych, formacji sojuszniczych wobec Adolfa Hitlera i III Rzeszy Niemieckiej, z OUN - UPA i SS Galizien, że dobiegło ono kresu, wraz z zakończeniem ,,Operacji Wisła'' - 31 lipca 1947 roku. Niestety, ale tak wcale nie było. Jest to nie tyle mit, co zwykłe kłamstwo, mające na celu stopniowe oczyszczanie, przez banderowskich pseudo historyków, okupujące już praktycznie całkowicie, cały tzw. IPN i wszystkie bez wyjątku uczelnie wyższe w naszym kraju, by za pomocą tego, zgrabnie wytworzonego przez nich kłamstwa, które o ironio, bezrefleksyjnie i bez żadnego zastanowienia się, powtarzają dziś zupełnie bezmyślnie niemal wszyscy ci, mieniący się polskimi patriotami, gdy w rzeczywistości są jedynie użytecznym, dla banderowskiej piątej kolumny w Polsce i ich propagandy, idiotami powtarzającymi wykreowaną przez różnych Motyków, Hałagidów, Hryciuków i innych banderowskich i powolnych ich woli, polskojęzycznych kundli z tytułami naukowymi, przed ich nazwiskami, które w rzeczywistości, nie są warte funta przysłowiowych kłaków, którymi świadomie, bądź nieświadomie, co i tak niczego nie usprawiedliwia, robią kolejnym pokoleniom młodych Polaków melasę z ich mózgów, którzy już nijak, nie będą w stanie rozróżnić, co tutaj jest prawdą, a co kłamstwem. I o taki właśnie efekt zresztą, im wszystkim chodzi.

 

UPA w Olsztyńskim cz.2

 

Bandyci z UPA w województwie olsztyńskim

 

 

W grupie 22 członków bandy banderowskiej, która z końcem grudnia 1947 roku przybyła z lasów włodawskich na teren Warmii i Mazur znajdowali się prawdziwi „weterani walk” z bezbronnymi Polakami na terenach południowo-wschodnich II Rzeczpospolitej. Aby zrozumieć prawdziwe zamiary tych osób warto posiłkując się materiałami źródłowymi pochylić się nad mroczną przeszłością wybranych osób z tej bandy:

 

Ofiary UPA w województwie olsztyńskim: Bolesław Krawczyński

W ostatnim felietonie historycznym przybliżyliśmy dla Państwa postać milicjanta Stanisława Czyżewskiego, poległego w czasie starć z bandą banderowską na terenie obecnego województwa warmińsko-mazurskiego. Dziś pragniemy przedstawić Państwu postać drugiego milicjanta, który poległ z początkiem stycznia 1948 roku na nowym terenie działań terrorystycznych prowadzonych przez UPA.

 

Ofiary UPA: Stanisław Czyżewski

Ukraińskie rezuny z UPA. Zwyrodniałe bestie w ludzkiej skórze, krwawi mordercy Polaków

 

 

To kolejny odcinek z większego cyklu, opisującego szczegółowo, zupełnie nieznane polskiemu czytelnikowi fakty, dotyczące krwawych walk, jakie toczyły się w województwie olsztyńskim z bandami OUN - UPA w latach 1947 - 1954. Nie tylko bowiem miały one miejsce na południowo - wschodnich rubieżach naszej Ojczyzny, ale po przesiedleniu ludności ukraińskiej w ramach Operacji Wojskowej - Wisła, banderowskie sotnie, zgodnie z rozkazem prowydnyka tzw. ,,Kraju Zakierzońskiego'' - Jarosława Starucha - Stiaha z 1946 roku, przemieściły się wówczas w pomniejszonych składach osobowych, na ziemie odzyskane północnej Polski, gdzie nadal kontynuowały swą terrorystyczną i ludobójczą działalność, przeciwko Narodowi i Państwu Polskiemu. -  Jacek Boki

Zapomniana historia działalności UPA w województwie Olsztyńskim cz.1.

 

Banderowcy

 

 

 

Kiedy na południowo-wschodnich rubieżach powojennej Polski zamykał się rozdział związany z krwawą działalnością band UPA dzięki operacji wojskowej Wisła, sam koszmar brutalnych wyczynów banderowców przemierzał rubieże Polski, aby sączyć polską krew na terenach obecnego województwa warmińsko-mazurskiego.