W obronie pomników i tablic ku czci poległych i pomordowanych na Podkarpaciu

 Motto : „Obce rzeczy wiedzieć dobrze jest – swoje obowiązek”

Od dłuższego czasu w Polsce a szczególnie w jej południowo – wschodniej części ma miejsce rugowanie miejsc pamięci, uświęconych krwią tysięcy Polaków – żołnierzy Wojska Polskiego, Wojsk Ochrony Pogranicza (WOP), członków Milicji Obywatelskiej stojących na straży nienaruszalności granic i obrony ludności przed zagładą i grabieżami.

Poszukiwanie rodzin poległych w zasadzce zorganizowanej przez UPA w 1947 roku

 

W historii Polski znamy przykłady wykorzystania poświęcenia naszych przodków walczących w obronie polskiej ludności do celów politycznych. Pomimo, że tysiące polskich obrońców walczyło dla dobra niewinnych, ginących jedynie za to, że byli Polakami, bez podtekstu ideologicznego, po II wojnie światowej „polscy” politycy dopuszczali się marginalizowania danej grupy żołnierzy ze względu na swoje poglądy polityczne. Podobnie jest obecnie, kiedy „żołnierzami wyklętymi” stają się obrońcy polskiej ludności walczący po 1945 roku z bandami UPA. 

List do Pana Komendanta WKU w Koszalinie

 

„Przechodniu, spójrz na ten krzyż, żołnierze polscy wznieśli go wzwyż, ścigając faszystów, przez lasy, góry i skały, dla Ciebie Polsko i dla twojej chwały”.

 

 Jacek Boki                                            

    Elbląg

jacek.boki@interia.pl

                                                                       Szanowny Pan ppłk Dariusz MACUL 

                                                                    Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień w Koszalinie

                                                                ul. Zwycięstwa 202

Bestialski mord UPA na żołnierzach WOP pod Baligrodem

1 kwietnia 1947 r. grupa 33 żołnierzy z 4 Bałtyckiej Brygady WOP wpadła w zasadzkę przygotowaną przez UPA w miejscowości Łubne. Żołnierze szli z Cisnej, gdzie bronili placówki WOP do Baligrodu, w celu załatwienia formalności związanych z ich powrotem do Koszalina.

Banderowcy otworzyli ogień ze wzgórz, pomiędzy którymi biegnie droga. W trakcie walki zginęło 21 żołnierzy, kolejnych 10 uprowadzono do lasu i bestialsko zamordowano. Strzały słyszano w Baligrodzie, ale wysłana odsiecz dotarła za późno.

Ocalało tylko 2 żołnierzy. Po obu stronach drogi leżały nagie, zmasakrowane zwłoki. Poległych pochowano w Baligrodzie, w miejscu zasadzki ustawiono pomnik. A na pomniku tablicę z nazwiskami zamordowanych