Do prezesów IPN

We wtorek 16 lutego br. Lwowska Rada Obwodowa (odpowiednik sejmiku wojewódzkiego w Polsce) zwróciła się do władz centralnych Ukrainy o nadanie ukraińskim żołnierzom dywizji Waffen SS-Galizien statusu weteranów walki o niepodległość Ukrainy.

Jak podaje portal Varianty.lviv.ua, większość deputowanych Lwowskiej Rady Obwodowej zagłosowała we wtorek za zwróceniem się do ukraińskiego rządu oraz parlamentu o nowelizację ustawy „O prawnym statusie i upamiętnieniu uczestników walki o niepodległość Ukrainy w XX wieku” w kierunku uwzględnienia w niej kombatantów dywizji SS-Galizien. W przyjętym apelu użyto ahistorycznej nazwy jednostki pozwalającej na ukrycie jej nazistowskiego charakteru: Pierwsza Ukraińska dywizja „Galicja” [oryg. „Hałyczyna” – red.].

Spośród 84 deputowanych rady obwodowej 57 zagłosowało za wystosowaniem wezwania, nikt nie był przeciw, nikt nie wstrzymał się od głosu. Nie głosowało dwóch deputowanych obecnych na sali – szef obwodowej państwowej administracji Maksym Kozycki z partii „Sługa Narodu” oraz Nazarij Sumało z partii „Batkiwszczyna”. Pozostali deputowani byli nieobecni. „Za” głosowali m.in. szefowa rady Iryna Hrymak oraz skompromitowany sekretarz ukraińskiej rady ds. upamiętnień Swiatosław Szeremeta (oboje z partii „Europejska Solidarność” byłego prezydenta Petra Poroszenki).

Kilka refleksji nad opinią Prezesa IPN

        Dr hab. Andrzej Zapałowski, prof. URz

Kilka refleksji nad opinią Prezesa IPN -Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z 1 marca 2019 r. w sprawie pomnika w Łubnem (wymazany podpis na dokumencie).

Infantylizm opinii IPN, którą przygotowano dla Prezesa IPN (wybrane fragmenty z opinii) w sprawie pomnika w Łubnem

Obrońca zbrodniarzy z band UPA

 ,,dr'' Piotr Szopa i wojewoda Podkarpacki Ewa Leniart

Trwa totalne i bezpardonowe niszczenie przez IPN, wszelkich pozostałych jeszcze miejsc poświęconych żołnierzom Wojska Polskiego i milicjantom, którzy na Podkarpaciu walczyli z faszystowskimi, ukraińskimi bandami UPA, w obronie polskich mieszkańców tych ziem przed ludobójczym terrorem banderowskich potworów spod znaku tryzuba, którzy w zaplanowanej przez siebie akcji masowego ludobójstwa Polaków, chcieli powtórzyć tam naszym rodakom drugi Wołyń.      I tylko dzięki zdecydowanej postawie żołnierzy wszystkich formacji Wojska Polskiego, takich jak WP, WOP i KBW, a także funkcjonariuszom milicji składającej się polskich mieszkańców Podkarpacia, a także żołnierzy AK, cały ten plan zagłady polskich mieszkańców tych południowo - wschodnich ziem Rzeczypospolitej, a także oderwania tej dziedziny od Naszej Ojczyzny i przyłączenia jej do sowieckiej Ukrainy, został obrócony w niwecz.

Opinia troglodytów z IPN

,,Komunistyczny'' orzeł bez korony na grobach dwóch władców Polski w katedrze w Płocku

To uzasadnienie tego banderowskiego IPN, to SZYDERCZA KPINA z Polaków. Formacje Wojska Polskiego, które broniły z poświęceniem własnego życia mieszkańców Podkarpacia przed LUDOBÓJCZYM TERROREM NAZISTOWSKICH, UKRAIŃSKICH BAND UPA, te żałosne kreatury z IPN, czyli Instytutu Ochrony Pamięci Banderowskich Rizunów, nazywają zbrodniczymi komunistycznymi organizacjami, za to ludobójcze, banderowskie bandy zwyrodniałych bestii spod znaku tryzuba, pozbawione wszelkich ludzkich uczuć, odruchów i nie posiadające jakiejkolwiek empatii w stopniu nawet śladowym, które miały na swoich brudnych łapskach i jeszcze czarniejszych sumieniach, których w istocie nigdy nie posiadały, krew setek tysięcy bestialsko wymordowanych przez siebie Naszych rodaków, te kanalie z IPN, określają mianem... UKRAIŃSKIEJ PARTYZANTKI, którymi bandy UPA nigdy nie były, tylko wyłącznie zbrodniczymi formacjami przeciwpartyzanckimi, do których to walk z oddziałami partyzanckimi, polskimi i radzieckimi, zostały stworzone przez niemiecką Abwherę, aby je wszystkie zwalczać. A jak wyglądała w rzeczywistości ta banderowska ,,partyzantka'', opisał to w szczegółach śp. profesor Edward Prus:

Zdewastowano pomnik zamordowanych przez UPA żołnierzy WOP

 

 

 

Zdewastowany przez banderowskie bękarty diabła, pomnik ku czci żołnierzy Wojska Polskiego, których bestialsko zamordowano pod Łubnem

 

Wczoraj wieczorem otrzymałem informację o barbarzyńskiej dewastacji pomnika wzniesionego w Łubnem na Podkarpaciu, ku czci 31 żołnierzy Wojska Polskiego poległych i bestialsko zamordowanych w zasadzce przez banderowców 1 Kwietnia 1947 roku. Na początku czytając informację zamieszczoną przez podkarpacki portal korso24.pl, że tzw. ,,nieznani sprawcy'' zdjęli z pomnika tablicę z nazwiskami poległych i zamordowanych w tym miejscu 31 żołnierzy z 4 Bałtyckiej Brygady WOP z Koszalina. Jednak po krótkiej kwerendzie w internecie zauważyłem, że z tego monumentu, nie zginęła sama tylko tablica z nazwiskami zamordowanych przez UPA żołnierzy Wojska Polskiego, ale także dwa piastowskie orły wieńczące wierzchołek samego pomnika, jak również napis wymieniający formacje Wojska Polskiego walczące na tych terenach z bandami UPA w latach 1944 - 1947.

Banderowskie czytania

W najbliższą sobotę 30 stycznia w Kijowie odbędzie się ósme narodowe czytanie ,,złotych myśli'' przywódcy ukraińskich szowinistów, socjopatycznego wodza OUN - B i UPA, zwyrodniałego mordercy i zbrodniarza wojennego -  Stepana Bandery. W tym roku będzie to czytanie wirtualne za pomocą portalu społecznościowego facebook, któremu jak widać nie przeszkadzają w najmniejszym nawet stopniu treści nazistowskie i rasistowskie, które będą tam głoszone za jego pomocą, kiedy w innych przypadkach ten sam facebook banuje ludzi na wiele dni lub nawet tygodni, za treści zupełnie banalne, czy też niezgodne z obowiązującą pedagogiką poprawności politycznej, jako rzekome naruszenie regulaminu społeczności tego portalu. Wraz z prezentacją i czytaniem biblii ukraińskich nazistów, książki autorstwa Stepana Bandery zatytułowanej ,,Perspektywy ukraińskiej rewolucji'', towarzyszyć będą prelekcje na temat wskazań tego zbrodniarza dla kontynuatorów swoich rasistowskich zaleceń, na dalszych etapach kontynuacji ,,ukraińskiej'' rewolucji, której celem ostatecznym jest stworzenie, czystego jak szklanka źródlanej wody państwa ukraińskiego bez żadnego elementu nieukraińskiego. 

Refleksje nad polityką Drugiej Rzeczpospolitej wobec mniejszości ukraińskiej.

dr Lucyna Kulińska

adiunkt

WH AGH

 

 

 

 

 

Ocenianiem działań politycznych II Rzeczypospolitej wobec mniejszości ukraińskiej zajmowało się w przeszłości wielu badaczy. Część książek nie wytrzymała próby czasu, ale wiele uznać należy nadal za istotne. Na uwagę zasługują szczególnie prace J. Borkowskiego[1] Romana Wapińskiego[2] Ryszarda Torzeckiego[3], J. Tomaszewskiego[4], P. Wandycza [5], Cz. Brzozy[6], B. Budurowycza [7],czy A. Chojnowskiego[8]. Z badaczy młodszego pokolenia wyróżnić należy Roberta Potockiego, autora szczególnie istotnej książki zatytułowanej Polityka państwa polskiego wobec zagadnienia ukraińskiego w latach 1930 - 1939[9], prace Barbary Stoczewskiej, w tym „Litwa, Białoruś, Ukraina w myśli politycznej Leona Wasilewskiego”[10], prace Piotra Okulewicza, szczególnie istotna dla tematu pt. Koncepcja „międzymorza” w myśli politycznej obozu Józefa Piłsudskiego w latach 1918- 1926. Należy podkreślić, że te trzy ostatnie prace zawierają bardzo obfitą i szczegółową bibliografię. Warto wymienić też pracę zbiorową historyków polskich i ukraińskich pt. Historycy polscy i ukraińscy wobec problemów XX wieku[11], teksty Jerzego Holzera „Upadek komunizmu i historiografia” czy Włodzimierz Mędrzeckiego „Druga Rzeczpospolita w historiografii polskiej po 1989 roku” (obie zawierają  bogate przypisy bibliograficzne, wartościowe refleksje i przemyślenia). Do analizy tematu cenna okazała się też praca Jerzego Ogonowskiego, Uprawnienia językowe mniejszości narodowych w Rzeczypospolitej Polskiej 1918-1939[12], oraz zawierająca wiele nowych nieznanych informacji pracy księdza Adama Kubasika[13]. 

Sprawcy ludobójstwa Polaków na Wołyniu w czasie II wojny światowej

Szanowni Państwo,

Uprzejmie proszę o dobre rady jak mógłbym skutecznie sprzedać wydaną przez nas książkę o której poniżej.

Niestety, przez internet rozeszła się jedynie drobna część nakładu, a ok. 300 egz czeka na sprzedaż w naszej redakcji. Hurtownie nie są zainteresowane dystrybucją książki naukowej o tej tematyce. Na jej wydanie przeznaczyliśmy sporo pieniędzy, których nam teraz bardzo brakuje. Będę wdzięczny za każdy przejaw pomocy.

Szczepan Siekierka nie żyje

 

Szczepan Siekierka

 

W wieku 92 lat, we Wrocławiu zmarł Pan Szczepan Siekierka. Wielki polski patriota, założyciel Stowarzyszenia Upamiętniania Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów we Wrocławiu http://www.suozun.org/. Dzieło życia Pana Szczepana to największy w Polsce zbiór dokumentów archiwum zbrodni ukraińskich na ludności polskiej Kresów II Rzeczypospolitej. 

Cześć jego pamięci!

„Krzywda ukraińska” w II Rzeczypospolitej - Monika Śladewska

 

Wobec ukazujących się w ostatnim czasie tekstów charakteryzujących w sposób zafałszowany i relatywizujący  stosunki polsko - ukraińskie w okresie międzywojennym, rozpoczynam dziś publikację cyklu artykułów znamienitych autorów, które powstały w wyniku  wieloletnich badań naukowych nad dokumentami historycznymi, obszerną literaturą tematu i wieloma źródłami. Opisywane w kolejnych tekstach fakty historyczne przedstawiają prawdziwy obraz polityki władz II Rzeczypospolitej wobec obywateli polskich pochodzenia ukraińskiego. Życzę przyjemnej lektury, pozwalającej na weryfikację insynuacji zawartych w coraz częściej pojawiających się ounowskich wytworach antypolskiej propagandy.

                                                       Jacek Boki